Ysbrand Galema

Afbeelding
Ervaringsverhaal
“Met mijn kennis kan ik mensen soms beter maken, dat vind ik het allermooist”
Ysbrand Galema
Student Verpleegkunde

Mensen beter maken, dat vindt student Verpleegkunde Ysbrand Galema het mooiste van zijn toekomstige vak. Hij liep stage in het ziekenhuis, dook daarna tijdens zijn in de wereld van de verpleegzorg in en werkte ook een tijdje met mensen met vormen van dementie.

"Ik kan prima een poos stil zitten, maar wil daarna weer de handen uit de mouwen steken. Van een dag op kantoor zou ik gesloopt thuiskomen. In de zorg ben je fysiek meer in beweging, maar het heeft mij altijd getrokken. Daarom besloot ik vier jaar geleden vol voor de opleiding Verpleegkunde te gaan. Ik vind het menselijk contact en de dankbaarheid van patiënten heel mooi. Zien dat iemand het ziekenhuis beter verlaat dan hij of zij er in ging, dat is echt magisch. Ik ben graag onder mensen en dat menselijke contact is voor mij ook in de verpleegkunde een belangrijke drijfveer. Het geeft mij veel energie.”

Sociaal en inhoudelijk divers

"Van de opleiding vind ik de stages het allerleukst. Ik liep zelf stage bij het Medisch Centrum Leeuwarden (MCL) op de afdeling Neurologie, daarna bij een verpleeghuis en later in een verzorgingshuis met mensen met vormen van dementie. Het ziekenhuis spreekt mij het meest aan omdat mensen daar veel korter verblijven. Elke situatie vraagt weer om nieuw handelen en het opbouwen van een band met mensen. Je komt er in aanraking met heel veel mensen maar ook veel verschillende ziektebeelden. Die diversiteit op inhoudelijk en sociaal vlak vind ik heel belangrijk.”

Tijdens stage viel het op zijn plaats

"School en stage hebben veel overeenkomsten. Op school leer je eigenlijk alles over het lichaam, maar op stage viel het voor mij pas echt op zijn plaats. Je leert op school over hersentumoren, hoe verpleegkundigen te werk gaan. Maar pas in de praktijk snap je het pas écht. In het begin van mijn stage liep ik bijvoorbeeld steeds achter mijn begeleider aan en hoorde ik mijzelf vragen stellen als 'hoe doe je dit?', 'Wat is dit voor ziektebeeld?' en 'Hoe gaat een behandeling nu verder?'. Toen dacht ik ‘ahaaa, ja nu snap ik waarom we dat toen leerden.’ En tijdens die stages groeide het zelfvertrouwen dat je nodig hebt ook echt steeds meer. Een aantal weken later waren die vragen niet meer nodig."

Kennis en sociale vaardigheden naar een hoger niveau

"De verpleegkunde is een sociaal vak en dat zie ik overal in terug. We wisselen bijvoorbeeld vrij vaak van klas, ik denk wel elk half jaar. Dat doen ze vanuit de opleiding heel bewust. Op die manier leer je namelijk steeds samenwerken met nieuwe mensen en vertrouw je niet op wat je de periode er voor hebt opgebouwd. Dat is in de praktijk namelijk ook zo, ook daar werk je steeds met anderen. De hogeschool werkt dus echt aan die sociale vaardigheden, naast de inhoudelijke kennis van het vak. Ik vind de docenten die benaderbaarheid ook echt uitstralen. We zeggen bijvoorbeeld niet 'Mevrouw van Dijk' maar noemen docenten bij de voornamen, de sfeer is open en informeel. Dat vind ik zelf heel prettig werken en geeft ook een soort vertrouwen voor dit mooie vak.”

Meer weten over de opleiding? Bekijk dan de opleidingspagina Verpleegkunde.