Marijke Koster

"Ik heb jarenlang in een optiekzaak gewerkt. Eerst als medewerker in de zaak van mijn voormalige schoonouders en daarna als filiaalleider bij een grote opticienketen. Ook in de weekenden en op koopavonden moest ik werken. Met de komst van onze kinderen kon ik mijn drukke baan steeds minder goed combineren met ons gezinsleven. Ik heb een jaarlang een kantoorbaan geprobeerd, maar daar werd ik zielsongelukkig van. Een stemmetje in me riep: het is tijd om je hart te volgen!"

Het laatste zetje

"Ik houd enorm van werken met kinderen. Hoe drukker ze zijn, hoe leuker ik het vind. Ik had stiekem al veel langer de wens om voor de klas te staan, maar zomaar mijn baan opzeggen; dat durfde ik niet. Voorzichtig heb ik mijn plan voor een switch voorgelegd aan familie en vrienden. Iedereen was meteen enthousiast. De ontdekking dat het UWV mijn opleiding zou betalen vanwege de grote tekorten in het onderwijs was het laatste zetje dat ik nodig had om mijn baan op te zeggen. Een besluit waar ik geen seconde spijt van heb gehad." 

Duits als moedertaal

"Mijn moeder is geboren en getogen Duitse. Ik spreek en schrijf het vloeiend, dus de keuze voor de opleiding Leraar Duits was snel gemaakt. Dat wil overigens niet zeggen dat ik álles weet. Ik ontdek zoveel verrassende dingen over de geschiedenis van Duitsland en de grammatica dat de opleiding geen moment saai is. Inmiddels heb ik al 90 studiepunten verzameld in het eerste jaar. Maar het meest trots ben ik op het feit dat ik al echt voor de klas sta."

Pipi Langkous-gesprek

"Halverwege het eerste studiejaar zag ik een vacature langskomen op een middelbare school in de buurt. Ondanks mijn geringe ervaring als docent, heb ik de sprong gewaagd en gesolliciteerd. De directeur zei aan het einde van ons sollicitatiegesprek gekscherend: 'Ik krijg bij jou zo'n 'Pipi Langkous-gevoel’. En dat klopt! Ik ben opgevoed met de wijsheid: gewoon doen, dan leer je het vanzelf. Dat optimisme kenmerkt me en is mijn kracht als beginnend docent." 

Af en toe op m’n bek

"Sinds februari sta ik als docent Duits voor klas 1 en 2. Op onze school zitten alle leerniveaus in de eerste twee jaar bij elkaar in de klas. Dat maakt het enorm uitdagend om de lesstof af te stemmen op iedere leerling. Natuurlijk is lesgeven in het begin spannend en ja: ik ga nog steeds af en toe op mijn bek. Maar ook daar leer ik weer van. Bovendien heb ik een geweldige collega-docent die me fantastisch ondersteunt."

Du schaffst das!

"Ik heb nu een gave baan waar ik iedere dag van geniet. Bovendien vind ik het heerlijk om zelf weer in de schoolbankjes te zitten. Ik heb oprecht spijt dat ik niet eerder de stap heb gezet om mijn baan op te zeggen en mijn droom achterna te gaan. Maar ik geloof ook dat de dingen op je pad komen als de tijd daar rijp voor is. Dus twijfel je nog? Dan heb ik maar één tip: gewoon doen, want je kunt meer dan je denkt. Of zoals we in Duitsland zeggen: Du schaffst das!"