Sidney Afolabi
"Ik kom van het mbo en ben de eerste van mijn gezin die het hbo doet. Er is niemand om me heen die weet hoe het is om te studeren, behalve mijn vrouw. En dat merk je. Toen ik een keer te laat was met een module dacht ik meteen: zie je wel. Ik hoor hier helemaal niet thuis. Dat gevoel was zo sterk dat het op dat moment gewoon de realiteit was.”
Het keerpunt
“Hiervoor brak ik twee opleidingen af. Niet omdat ik het niet kon, maar omdat ik tegen mijn eigen struggles met depressie en een negatief zelfbeeld aanliep. Ik meldde steeds af of kwam niet opdagen op stage. Toen ik voor de zoveelste keer vroeg of ik eerder mocht gaan zei mijn stagebegeleider: dat is goed, maar dan wil ik wel dat je een verwijzing vraagt voor therapie. Dat was een keerpunt.”
Kritische blik
“Nu doe ik de duale opleiding Social Work, naast mijn werk. Ik leer op mijn werkplek terwijl ik geld verdien. Ik werk met jongeren met ggz problematiek, een doelgroep waar anderen tegenop zagen. Bij mij voelen ze zich op hun gemak, merk ik. En dat werd ook gezien: mijn werkgever vroeg me actief om te blijven vanwege mijn kritische blik.”
Veiligheid bieden
“Voor mij is hulpverlening: mensen ruimte geven om te ontdekken, er zijn als het misgaat, zonder hun keuzes over te nemen. Leg uit waarom je dingen doet, en laat de ander beslissen wat hij daarmee doet. Zelf had ik die veiligheid vroeger niet, dus des te mooier dat ik dat nu zelf kan geven.”
Uitmuntend
“Mijn broer en zus checken regelmatig hoe het gaat. Zij hebben nooit getwijfeld of ik het kon. Zij zien studeren zelf als iets wat me makkelijk afgaat. Ik begin daar zelf ook steeds meer in te geloven. Elke keer als ik iets haal denk ik: oké, ik doe het niet slecht. En die eerste module? Die sloot ik af met een uitmuntend."