Linda van der Wal

Noodrem

“De cijfertjes op de spreadsheet bewogen voor mijn ogen. Het was net alsof ze een dans deden. ‘Gek’, dacht ik. Quasi nonchalant vroeg ik een collega mij te helpen. Ik had toen nog niet kunnen vermoeden dat mijn lichaam aan de noodrem zou trekken. Eenmaal thuis ging opeens het licht uit. Ik wist niet meer hoe ik de kinderen naar school moest brengen of hoe ik überhaupt uit bed moest komen. Mijn man, mijn familie en ikzelf: niemand zag het aankomen.”

Overlevingsmodus

“Voordat ik een burn-out kreeg werkte ik al 18 jaar bij de politie. Stilzitten deed ik daar niet: na twee jaar op straat werkte ik als communicatieadviseur, projectleider en klachtencoördinator. Ik was een bezige bij: ik had een gezin, maakte dagen van 9 uur en had een uur reistijd naar m’n werk. Op een gegeven moment ging ik slecht slapen, maar daar vond ik altijd wel een oorzaak voor. Het was een drukke periode en bovendien: het was toch bijna vakantie? Achteraf gezien stond ik al een hele tijd in overlevingsmodus. En dat leidde er uiteindelijk toe dat ik thuis kwam te zitten.” 

Deur dicht

"Na een periode van herstel liep ik met lood in m'n schoenen de trappen op bij de politie. Opeens besefte ik dat ik er als een berg tegenop zag om terug te gaan naar mijn functie. Via therapie en gesprekken met mijn man liet ik belemmerende overtuigingen los en durfde ik uiteindelijk die deur echt te sluiten. Ik ging als zelfstandige aan de slag, onder andere als content creator. Toen ik collega's miste, koos ik voor loondienst. En toch kriebelde het nog steeds om weer de schoolbanken in te duiken, dus besloot ik een jarenlange droom op te pakken."

Thuisonderwijs

“Leraar worden heeft me altijd al getrokken. Omdat ik mijn kinderen tijdens de coronaperiode thuisonderwijs gaf, wist ik hoe leuk het kon zijn. Ik besloot daarom de stoute schoenen aan te trekken en voor een deeltijdstudie te gaan. Toen ik over Leraar Omgangskunde las, vielen alle puzzelstukjes op z’n plek. Het was alsof ik over mezelf las. Het gaat over ontwikkeling en groei, over ontdekken wat er al in je zit. Precies wat ik ook leerde tijdens mijn herstel: ontwikkeling ontstaat wanneer je bereid bent om jezelf onder ogen te komen. Daarnaast kan ik dit deze opleiding combineren met m’n baan als content creator. Iets wat ik momenteel nog te leuk vind om op te geven.”

Twijfels

“Tuurlijk had ik twijfels toen ik weer ging studeren. Inmiddels was ik 50, dus kon ik dat nog wel? Soms is het ook een uitdaging om werk en studie te combineren. Zeker omdat ik nog niet in het onderwijs zit en stage moet lopen. Maar gelukkig is het een flexibele opleiding en word ik goed begeleid door een fijne coach. Desondanks heb ik ook al een moment gehad dat het teveel werd en ik dacht: ik stop ermee. Gelukkig heb ik geleerd van mijn burn-out en durf ik nu wel ruimte in te nemen en om hulp te vragen. Soms betekent dat in een weekend even alle dingen laten en op zolder studeren. En soms betekent dat een opdracht wat later inleveren. Als je niet alle ballen in de lucht kunt houden, is het belangrijk om te weten welke je op dat moment kunt laten vallen.”

Mevrouw Roorda

“Vroeger had ik zelf een hele fijne juf: mevrouw Roorda van de Rehoboth school. Zij was een lieve, wat oudere dame met een natuurlijke vorm van autoriteit. Dat is ook mijn doel als docent. Iemand zijn bij wie leerlingen zich fijn voelen, en helemaal zichzelf. Het gaat mij ook helemaal niet om de cijfers, maar om wie je bent als mens. Zo ben ik in mijn opvoeding ook. Als mijn dochter thuiskomt met een onvoldoende dan zeg ik: joh, dat kan. Soms gaat het even minder, en dat is ook oké. Als je maar je best hebt gedaan.”

Witte plafonds

“Ik verfde ooit een plafond in mijn huis in een kleur. Als je ooit één gekleurd plafond hebt, wil je geen witte meer. En zo is het ook met spannende dingen doen. Als je eenmaal weet wat dat oplevert, dan wordt het steeds makkelijker. En uiteindelijk wordt het een gewoonte. Dus als iets me nu geen energie of voldoening meer geeft, dan kom ik in beweging. Vroeger was dat wel anders. Toen had ik veel angst om de zekerheid van een vaste baan achter me te laten. Inmiddels weet ik dat angst een hele slechte raadgever is. Nu durf ik los te laten en erop te vertrouwen dat de ene na de andere deur voor me opengaat.”