Hennine. One of our originals

Die drang naar het onverwachte zit er al lang in. Als jong meisje van achttien stapte ik de politiewereld in. De sensatie, het niet weten wat je het ene moment of het andere moment te doen hebt, trok me aan. Nu ik ouder ben klinkt dat wat vreemd, maar op die leeftijd was dat spannend. Het ene moment help je mensen, het andere moment bestrijd je criminaliteit. Na acht jaar in de surveillancedienst kwam er een vacature bij de politieruiters vrij. Als paardenmeisje greep ik mijn kans: zo kon ik mijn hobby met mijn werk combineren.

Die zoektocht naar nieuwe uitdagingen blijft: binnen de politie deed ik veel verschillende functies en ook daarbuiten blijf ik het avontuur opzoeken. Dit jaar deed ik mijn eerste achtste triatlon. Ik had nog nooit op een racefiets gezeten, dus leende ik er een van veertig jaar oud. Vroeger had ik zeker meegedaan om te winnen, nu deed ik echt mee voor mezelf. Het gevoel toen ik de finish haalde was onbeschrijfelijk. Dat, en mezelf blijven uitdagen, is voor mij het belangrijkst. 

Door de jaren heen ben ik milder geworden voor mezelf. Vroeger moest ik alles bewijzen, nu kies ik steeds bewuster voor wat bij mij past. Momenteel is dat een deeltijdstudie, maar welke uitdagingen er in de toekomst nog op m'n pad komen weet ik niet. Ik hou ervan om niet precies te weten wat me te wachten staat. Want net als toen, met alleen een ticket en een Lonely Planet op zak, zijn het juist die onverwachte wendingen die het leven zo mooi maken.”